دکتر محمد رضوانی متخصص مغز و اعصاب

  • Info@rezvanidr.com
  • 09197799011
بیماری نوروپاتی چیست

بیماری نوروپاتی چیست


بیماری نوروپاتی


بیماری نوروپاتی در نتیجه آسیب به اعصاب خارج مغز و نخاع (اعصاب محیطی) ایجاد می‌شود و اغلب باعث ضعف، بی‌حسی و درد در دست‌ها و پاها می‌شود. همچنین می‌تواند مناطق دیگر بدن شما را تحت تأثیر قرار دهد.
سیستم عصبی محیطی شما اطلاعات را از مغز و نخاع (سیستم عصبی مرکزی) به بقیه بدن ارسال می‌کند. اعصاب محیطی همچنین اطلاعات حسی را به سیستم عصبی مرکزی می‌فرستند.
وروپاتی محیطی می‌تواند در اثر صدمات ضربه‌ای، عفونت‌ها، مشکلات متابولیکی، دلایل ارثی و قرار گرفتن در معرض سموم باشد.
یکی از علل شایع آن دیابت است، افراد مبتلا به نوروپاتی محیطی به طور کلی درد را مثل چاقو خوردن، سوزش یا سوزن سوزن شدن توصیف می‌کنند.
در بسیاری از موارد، علائم بهبود می‌یابند، خصوصاً اگر ناشی از یک بیماری قابل درمان باشد. داروها می‌توانند درد نوروپاتی محیطی را کاهش دهند.


علائم نوروپاتی


هر عصبی در سیستم محیطی شما عملکرد خاصی دارد، بنابراین علائم به نوع اعصاب آسیب دیده بستگی دارد. اعصاب به این صورت دسته بندی می‌شوند:
1. اعصاب حسی که مانند پوست دما، درد، لرزش یا لمس احساس می‌کنند.
2. اعصاب حرکتی که حرکت عضلات را کنترل می‌کنند.
3. اعصاب خودمختار که عملکردهایی مانند فشار خون، ضربان قلب، هضم و مثانه را کنترل می‌کنند.
علائم و نشانه‌های نوروپاتی محیطی ممکن است شامل موارد زیر باشد:
1. شروع تدریجی بی‌حسی، سوزن سوزن شدن یا سوزن سوزن شدن در پاها یا دست‌ها، که می‌تواند به سمت بالا در پاها و بازوها گسترش یابد.
2. درد تیز، لرزشی، ضربان‌دار یا سوزش
3. حساسیت شدید به لمس
4. درد در هنگام فعالیت‌هایی که نباید باعث درد شوند، مانند درد در هنگام فشار دادن روی پاها یا زیر پتو
5. عدم هماهنگی و سقوط
6. ضعف عضلانی
7. کاهش حس و یا ضعف حرکتی به شکل دستکش و جوراب در اندام‌ها


اگر اعصاب حرکتی تحت تأثیر قرار گیرد، فلج می‌شود.


اگر اعصاب خود مختار تحت تاثیر قرار گیرند علایم شامل موارد زیر است:
1. عدم تحمل گرما
2. تعریق بیش از حد یا عدم توانایی تعریق
3. مشکلات روده، مثانه یا گوارش
4. تغییر فشار خون، ایجاد سرگیجه یا سبکی سر
نوروپاتی محیطی می‌تواند بر یک عصب (مونوروپاتی)، دو یا چند عصب در مناطق مختلف (مونونوروپاتی چندگانه) یا بسیاری از اعصاب در اندام‌ها به صورت قرینه (پلی نوروپاتی) تأثیر بگذارد. سندرم تونل کارپ مثالی از نورونوپاتی است. اکثر افراد مبتلا به نوروپاتی محیطی به پلی نوروپاتی مبتلا هستند.


دلایل ایجاد نوروپاتی چیست؟


نوروپاتی محیطی حتی یک بیماری نیست، آسیب عصبی ناشی از تعدادی بیماری است. شرایطی که می‎توانند باعث نوروپاتی محیطی شوند عبارتند از:
1. بیماری‎های خود ایمنی
2. دیابت
3. عفونت‌ها
4. اختلالات ارثی
5. تومورها
6. اختلالات مغز استخوان
7. بیماری‌های دیگر


بیماری‎های خود ایمنی


این موارد شامل سندرم شوگرن، لوپوس، آرتریت روماتوئید (رماتیسم مفصلی) و سندرم گیلن‎باره است.


دیابت


بیش از نیمی از افراد دیابتی به نوعی نوروپاتی مبتلا می‎شوند.


عفونت‌ها


این موارد شامل برخی از عفونت‎های ویروسی یا باکتریایی از جمله بیماری لایم، زونا، ویروس اپشتین‎بار، هپاتیت B وC، جذام، دیفتری و اچ آی وی است.


اختلالات ارثی


اختلالاتی مانند بیماری Charcot-Marie-Tooth انواع ارثی نوروپاتی است.


تومورها


رشد تومور‌های سرطانی (بدخیم) و غیرسرطانی (خوش خیم) می‌تواند بر روی اعصاب ایجاد شود یا اعصاب را تحت فشار قرار دهد. همچنین، پلی نوروپاتی می‌تواند در نتیجه برخی از سرطان‌ها مربوط به پاسخ ایمنی بدن ایجاد شود. اینها نوعی اختلال دژنراتیو به نام سندرم پارانئوپلاستیک است.


اختلالات مغز استخوان


اینها شامل یک پروتئین غیر طبیعی در خون (گاموپاتی های مونوکلونال)، نوعی سرطان استخوان (میلوم)، لنفوم و بیماری نادر آمیلوئیدوز است.


بیماری‌های دیگر


این موارد شامل بیماری کلیه، بیماری کبدی، اختلالات بافت همبند و تیروئید کم کار (کم کاری تیروئید) است.
دلایل دیگر ایجاد کننده نوروپاتی شامل موارد زیر است:
1. اعتیاد به الکل
2. قرار گرفتن در معرض سموم
3. داروها
4. ضربه یا فشار بر روی عصب
5. کمبود ویتامین
قرار گرفتن در معرض سموم
مواد سمی شامل مواد شیمیایی صنعتی و فلزات سنگین مانند سرب و جیوه است.


داروها


برخی از داروها، به ویژه آنهایی که برای درمان سرطان (شیمی درمانی) استفاده می‌شوند، می‌توانند باعث نوروپاتی محیطی شوند.


ضربه یا فشار بر روی عصب


تروما، مانند تصادفات ناشی از وسایل نقلیه موتوری، زمین خوردن یا صدمات ورزشی، می‌تواند اعصاب محیطی را قطع یا آسیب برساند. فشار عصبی می‌تواند ناشی از گچ گرفتن یا استفاده از عصا یا تکرار حرکتی مانند تایپ کردن چندین بار باشد.


کمبود ویتامین


ویتامین‌های گروه B از جمله B-1،B-6 ،B-12، ویتامین E و نیاسین برای سلامت اعصاب بسیار مهم است.


عوامل افزایش دهنده خطر ابتلا به نوروپاتی


عوامل افزایش دهنده خطر ابتلا به نوروپاتی شامل موارد زیر است:
1. دیابت، به ویژه اگر سطح قند شما به خوبی کنترل نشده باشد.
2. سوء مصرف الکل
3. کمبود ویتامین، به ویژه ویتامین های گروه B
4. عفونت‌هایی مانند بیماری لایم، زونا، ویروس اپشتین بار، هپاتیت B و C و HIV
5. بیماری‌های خود ایمنی مانند آرتریت روماتوئید و لوپوس که در آن سیستم ایمنی بدن به بافت‌های خود حمله می‌کند.
6. اختلالات کلیه، کبد یا تیروئید
7. قرار گرفتن در معرض سموم
8. حرکت تکراری، مانند کارهایی که برای کارهای خاص انجام می‌شود
9. سابقه خانوادگی نوروپاتی.


عوارض ناشی از نوروپاتی چیست؟


1. سوختگی و ضربه پوستی
2. عفونت
3. سقوط
سوختگی و ضربه پوستی
ممکن است در نقاطی از بدن که بی‌حس شده‌اند، تغییرات دما یا درد را احساس نکنید.


عفونت


پاهای شما و سایر مناطق فاقد احساس می‌توانند بدون اطلاع شما آسیب ببینند. این مناطق را مرتباً بررسی کرده و آسیب‌های جزئی را قبل از آلوده شدن درمان کنید، خصوصا اگر مبتلا به دیابت هستید.


سقوط


ضعف و کاهش احساس ممکن است با عدم تعادل و افتادن همراه باشد.


روش‌های جلوگیری از نوروپاتی


1. بهترین روش مدیریت شرایط است. مانند مصرف الکل و دخانیات دیابت یا آرتریت روماتویید.
2. رژیم غذایی غنی از میوه‌ها، سبزیجات، غلات کامل و پروتئین بدون چربی داشته باشید تا اعصاب سالم بماند. با خوردن گوشت، ماهی، تخم مرغ، غذاهای لبنی کم چرب و غلات غنی شده از کمبود ویتامین B-12 محافظت کنید.
3. اگر گیاهخوار یا وگان هستید، غلات غنی شده منبع خوبی از ویتامین B-12 هستند، اما در مورد مکمل‌های B-12 با پزشک خود صحبت کنید.
4. به طور منظم ورزش کنید: با تأیید پزشک، حداقل سه بار در هفته حداقل ۳۰ دقیقه تا یک ساعت ورزش کنید.
5. از عواملی که ممکن است باعث آسیب عصبی شوند، اجتناب کنید، از جمله حرکات تکراری، موقعیت‌های تنگ که به اعصاب فشار وارد می‌کنند، قرار گرفتن در معرض مواد شیمیایی سمی، سیگار کشیدن و مصرف بیش از حد الکل.

اشتراک گذاری :

دیدگاه خود را بنویسید