دکتر محمد رضوانی متخصص مغز و اعصاب

  • Info@rezvanidr.com
  • 09197799011
انواع بیماری های گوش

انواع بیماری های گوش

عفونت های گوش


عفونت‌های گوش جز مهم‌ترین عوامل در ایجاد بیماری‌ها و کاهش شنوایی است و در زیر عفونت‌ها را در سنین و بیماری‌های مختلف بررسی می‌کنیم .


عفونتهای زمان جنینی


ابتلا مادر به سرخجه در زمان بارداری می‌تواند موجب آسیب شنوایی و بروز برخی اختلالات در گوش نوزاد شود. عفونت‌های در بدو تولد و نوزادی مانند آنفولانزا، اوریون، سرخک و … هم ریسک بالایی دربروز کم شنوایی در نوزاد خواهد داشت.


اوتیت


بیماری اوتیت در اثر عفونت دستگاه مجاری تنفسی فوقانی که خارج از قفسه سینه قرار دارد، بروز می‌کند.

اوتیت به سه نوع تقسیم می‌شود:

اوتیت سروز: این نوع از اوتیت جمع شدن مایع در گوش میانی با التهاب  و بدون علائم می‌باشد و معمولا بعد از اوتیت مدیا مشاهده می‌شود.

اوتیت مدیای حاد: نوعی عفونت ویروسی حاد که با عفونت دستگاه مجاری تنفسی فوقانی همراه می‌باشد.

اوتیت مدیای مزمن: این نوع از اوتیت به دلیل عفونت گوش میانی بروز می‌کند و ممکن است باعث پاره شدن پرده گوش شود.


اتیب سروز


مهم‌ترین دلیل کم شنوایی در اطفال التهاب های بدون عفونت در گوش میانی است که با علایم تب و درد همراه است. اوتیت سروز اگر درمان نشود باعث ایجاد عفونت مزمن می‌شود که سبب پارگی پرده گوش می‌شود. این عارضه موجب افت شنوایی، فلج عصب صورت، ترشحات عفونی گوش، آبسه مغزی، سرگیجه و مننژیت می‌شود. درمان این بیماری تجویز دارو و در مواردی جراحی است. در رده سنی یک تا 10 سالگی، عفونت ها در گوش میانی بسیار شایع هستند و درمان آن نیز معمولا ساده است. علایم عفونت گوش بعد از انواع تب ها و سرماخوردگی شروع و شامل درد در گوش، بی اشتهایی و تب می‌باشد. با درمان به موقع، عارضه ای از عفونت یا مشکلات ثانوی نمی‌ماند.


اتواسکلروز


در سنین نوجوانی و جوانی ظاهر می‌شود. اتواسکلروز بیماری شایعی است که به دلیل چسبندگی در استخوانچه‌های موجود در گوش میانی به وجود می‌آید. درمان آن با جراحی است و یا با تایید پزشک سمعک تجویز می‌شود .


منیر menieres


از بیماری‌های گوش شایع و پیشرونده است که در این بیماری فشار گوش داخلی افزایش می‌یابد. علایم آن شامل کاهش شنوایی، وزوز گوش، سرگیجه و پری گوش است.


بیماریهای گوش ارثی


مهم‌ترین دلیل در کری و کاهش شنوایی عمیق، بیماری‌های گوش ارثی هستند. این اختلالات از زمان جنینی و تولد  بروز یافته و در بعضی موارد بعد از 20 سالگی ادامه می‌یابد. سابقه فامیلی مهمترین نقش را در مشکلات گوش دارد.


بیماری گوش شناگر


نوعی از بیماری گوش است که توسط التهاب کانال گوش مشخص می‌شود. این به طور معمول نتیجه تجمع رطوبت در کانال گوش است، که باعث تحریک گوش می‌شود. اگر این وضعیت بدتر شود، می‌تواند منجر به عفونت شود، و به دنبال ان  باعث از دست رفتن شنوایی شود. افرادی که این بیماری را داشته باشند علائمی نظیر: قرمزی در کانال گوش، تخلیه صریح و واضح و خارش را  به همراه خواهند داشت.همچنین ممکن است تب و التهاب گره های لنفاوی را هم تجربه کنند.


ضربه به گوش ها


از عوامل آسیب رسان به گوش ها انواع ضربه هاست. سوانح رانندگی، ضربه به سر، سقوط از ارتفاع، سیلی  و ….. موجب آسیب با درجه خفیف تا از دست دادن تعادل و شنوایی می شود. بسته به شدت ضربه، صدمات آن به ساختمان گوش متغیر است.


بیماری خود ایمنی در گوش


بیماری‌های گوش داخلی (AIED) حالت التهابی در گوش داخلی است. تشخیص سریع بالینی در این بیماری مهم است. زمانی که سیستم ایمنی بدن سلول‌های گوش داخلی را با ویروس یا باکتری اشتباه می‌گیرد و به آن‌ها حمله می کند، شاهد این بیماری هستیم.


علایم بیماری خود ایمنی گوش


احساس پری گوش، کاهش شنوایی و پیشرفت آن، وزوز گوش و سرگیجه است. درمان این بیماری گوش دارویی است. در برخی موارد با صلاحدید پزشک استفاده از سمعک یا کاشت حلزون توصیه می‌شود.


پارگی پرده گوش


وجود یک سوراخ یا پارگی در پرده صماخ  که با کاهش شنوایی و درد همراه است. بدن قابلیت ترمیم این پرده را دارد و در بعضی موارد این ترمیم اتفاق می افتد، در برخی موارد نیز جراحی لازم است. افت شنوایی در پارگی پرده صماخ گوش بستگی به نوع و اندازه سوراخ و علت آن دارد.


کم شنوایی ناشی از مسمومیت‌های دارویی


این نوع کم شنوایی‌ها از اهمیت بالایی برخوردارند و سریعا مصرف دارو باید قطع شود. داروهای مضر برای گوش اکثرا از خانواده آمینوگلیکوزیدها از قبیل استرپتومایسین، دی هیدرواسترپتومایسین، کانامایسین، کنین، سالیسیلات است که هر کدام از این داروها تاثیر خاصی بر سیستم گوش دارد.


وزوز گوش


وزوز گوش ممکن است واقعی یا ذهنی باشد که تشخیص آن با پزشک است. در افرادی که مبتلا به وزوز گوش هستند، صدای زنگ به طور منقطع یا مداوم در گوش ها شنیده می‌شود. وزوز اغلب علامتی برای بیماری‌های گوش یا سایر بیماری‌ها است.


پیر گوشی


کم شنوایی ناشی از بالا رفتن سن را اصطلاحا پرسبیکوز می‌نامند. تغییراتی که با پیر شدن در بدن اتفاق می‌افتد و با کاهش شنوایی در گوش‌ها بروز می‌کند. روند این بیماری در ابتدا با کاهش شنوایی در فرکانسهای بالا و بعد از آن در فرکانس‌های متوسط و در نهایت فرکانس‌های پایین است.


کم شنوایی ناشی از نویز


قرارگیری مداوم در محیط‌های شلوغ و صداهای بلند ، قدرت شنوایی را کاهش می‌دهد. این عارضه بیشتر در افرادی که در کارخانه‌ها مشغول به کار هستند و در موسیقی دان‌ها شایع است. امروزه با رونق انواع هدفون‌ها و هدست‌ها در میان جوانان و گوش دادن به انواع موسیقی‌ها با صدای بلند و نامتعارف، شاهد آسیب‌های جدی و بازگشت ناپذیری هستیم. برای جلوگیری از اینگونه آسیب ها، در محل کار بایستی از تجهیزات کاهنده صدا و محافظ های صوت استفاده شود  و همچنین دوری از محیط های شلوغ و پر صدا و عدم استفاده از هدفون توصیه می‌شود.


ضربه به سر (Head trauma)


شکستگی‌ها، خونریزی ها و آسیب غشاءهای نازک گوش داخلی (مثل فیستول پری لنف) بدنبال صدمه سر می‌تواند باعث کم شنوایی شود.


التهاب لابیرنت (Labyrinthitis)


در این بیماری عفونت از گوش میانی (گاهی اوقات از جمجمه/مغز) به قسمت‌های گوش داخلی گسترش می یابد، که می‌تواند باعث سرگیجه و کم شنوایی حسی عصبی دائمی شود.


تومور عصب شنوایی (Acoustic Neuroma)


همچنین با نام شوانوما دهیلزی شناخته می‌شود. تومور خوش خیمی هست که معمولا روی عصب تعادل ظاهر می‌شود، عصب تعادل و عصب شنوایی در هم تنیده و با هم عصب هشتم را تشکیل می‌دهند. تومور می‌تواند رشد کند و با کُمپرس روی عصب شنوایی، انتقال سیگنال‌های الکتریکی بوجود آمده توسط نوسانات سلول‌های مویی را تحت تاثیر قرار دهد. این بیماری معمولا همراه با وزوز گوش است و باعث کم شنوایی در فرکانس های بالا می شود، به علت اینکه فیبرهای عصبی مربوط به کدگذاری صداهای دارای فرکانس بالا بیشتر در معرض آسیب می‌باشند.


لابیرنتیت ناشی از بیماری‌های گوش داخلی


از دیگر بیماری‌های گوش داخلی لابيرنتيت یا عفونت سيستم تعادلي گوش است. این اختلال مي‌تواند هم عملکرد شنوايي و هم عملکرد تعادل را دچار مشکل کند. عفونت‌هاي حاصل معمولا ناشي از اوتيت حاد يا مزمن گوش مياني هستند. لابيرنتيت ممکن است عوارض ثانويه مننژيت يا آبسه تحت عنکبوتيه و يا تخريب خاره‌اي باشد.  انتقال عفونت از گوش مياني به لابيرنت معمولا از طريق دريچه گرد يا دريچه بيضي است. انتقال عفونت از  مسير دريچه گرد شايع تر است. لابيرنتيت‌ها را در دسته‌هاي متفاوت تقسيم بندي مي‌کنند.


شکستگی استخوان گيجگاهی


حدودآ ۶۰ تا ۸۰ درصد از شکستگي‌های جمجمه را شکستگی‌های قاعده آن و به ويژه حفره گوش مياني تشکيل مي‌دهند. در حدود يک سوم شکستگي های قاعده جمجمه، استخوان تمپورال درگير بوده است. در ۲۵ درصد موارد نيز سيستم لابيرنت دچار مشکل می‌شود


اتوایمیون از بیماری‌های گوش داخلی


کم شنوایی گوش داخلی که جزو بیماری‌های گوش داخلی می‌باشد، قابل مشاهده در موارد بروز بيماری اتوايمون است. به صورت دو طرفه، غير قرينه، پيشرونده و حسی ـ عصبی بروز می‌کند.


بیماری ماستوئیدیت چیست؟


ماستوئیدیت در واقع یک عفونت باکتریایی در استخوانی واقع در پشت گوش افراد می‌باشد که مانند هر عفونت دیگری باید سریعا درمان شود و به تعویق انداختن زمان درمان می تواند عواقب ناخوشایندی برای افراد داشته باشد و برای سلامتی آنها تهدیدی بزرگ محسوب گردد، باید دانست که این عفونت، ابتدا در این استخوان دیده می‌شود اما به مرور زمان این عفونت به استخوان های مجاور هم انتقال داده می‌شود و به این صورت گسترش آن را در گوش افراد شاهد خواهیم بود. به طور معمول برای درمان این عفونت از آنتی بیوتیک ها استفاده می‌شود.

اشتراک گذاری :

دیدگاه خود را بنویسید